Przetestuj wroga! Helicobacter a wrzody

Helicobacer pylori jest to gatunek bakterii bytujących na powierzchni komórek nabłonkowych żołądka pod warstwą śluzu. Przetrwanie w trudnych warunkach w środowisku kwasu solnego warunkuje produkcja ureazy. Enzym ten rozkłada mocznik do dwóch cząsteczek amoniaku, neutralizując kwaśne środowisko. U gospodarza powoduje ponadto destrukcję i rozpad komórek nabłonkowych oraz stopniowe niszczenie warstwy śluzowej. Jej brak umożliwia kontakt pepsyny – enzymu trawiącego białko z komórkami wyścielającymi nabłonek. W wyniku tego powstają nadżerki, które są początkowym stadium wrzodów. Czytaj dalej

Na kłopoty z chrapaniem…

Chrapanie osoby, która śpi obok, niejednokrotnie spędza sen z powiek ludziom w bliskim otoczeniu. Nieprzespane noce, irytacja i zmęczenie… Zamiast bezczynnie czekać lub złościć się na partnera warto postarać się mu pomóc, bo taka przypadłość często może oznaczać kłopoty ze zdrowiem.

Chrapanie jest bez wątpienia uciążliwe, ale niewiele osób zdaje sobie sprawę, że jest również niebezpieczne dla zdrowia. Może powodować zwężenie, a nawet chwilową całkowitą niedrożność górnych dróg oddechowych, co prowadzi do obturacyjnego bezdechu sennego. Konsekwencją tego jest mniejszy przepływ powietrza do płuc i niedotlenienie organizmu. Jeśli dotyczy ważnych dla życia organów między innymi serca i mózgu, może być bardzo groźne i sprzyjać licznym chorobom, takim jak choroba wieńcowa, zawał, udar, czy nadciśnienie tętnicze.

Jak powstaje dźwięk chrapania?

Chrapanie powstaje najczęściej na skutek drgania miękkiej części podniebienia. W czasie snu mięśnie podniebienia rozluźniają się, język zapada się do tyłu, przez co dochodzi do zwężenia przestrzeni gardła. To sprawia, że powietrze z trudem przeciska się w głąb, wiruje i wywołuje charakterystyczny efekt dźwiękowy.

Pomoc z apteki

W aptekach można dostać wiele preparatów redukujących częstotliwość i nasilenie wibracji, powodujących chrapanie. Występują w różnej postaci, na przykład plastrów na nos, aerozoli do nosa lub gardła oraz listków doustnych. Dobór odpowiedniego preparatu zależy od osobniczej preferencji danej formy leku.

Wśród produktów dostępnych w aptece na uwagę zasługują aerozole, które dzięki specjalnemu aplikatorowi podawane są bezpośrednio na błony śluzowe jamy ustnej i gardła. Gwarantuje to osiągnięcie maksymalnego efektu terapeutycznego. Na rynku znajduje się kilka preparatów tego typu, które różnią się składem, choć zasada ich działania jest bardzo zbliżona.

Podstawowym składnikiem aerozoli do gardła są substancje o właściwościach hydrokoloidów. to znaczy pęczniejące pod wpływem wody. Tworząc roztwory koloidalne i hydrozole pokrywają i nawilżają tkanki miękkie, co sprawia że powietrze nie wywołuje wibracji, powodującej chrapanie. Pełnią także funkcję osłonową i ochronną. Do substancji o charakterze hydrokoloidów należą karageniany, czyli mieszanina naturalnych polisacharydów, których źródłem są glony z rodzin Gigartinaceae, Solieriaceae oraz Hypneaceae oraz guma ksantanowa, polisacharyd otrzymywany przez fermentację substratu węglowodanowego przez bakterie Xanthomonas campestris, o doskonałych właściwościach powlekających.

W składzie aerozoli znajdują się także substancje pomocnicze na przykład epikuron, czyli 3-sn-fosfatydylocholina, pozyskiwana z nasion soi, olejki eteryczne, między innymi z mięty pieprzowej, który poprawia przepływ powietrza oraz witamina E i hialuronian sodu, które mają właściwości nawilżające i zwiększają napięcie tkanek gardła, co daje uczucie dodatkowego komfortu.

Użycie aerozolu jest bardzo wygodne i proste. Przed zastosowaniem należy wstrząsnąć pojemnikiem kilkakrotnie, prysnąć do jamy ustnej i gardła od 4 do 6 razy i połknąć. Preparat należy stosować bezpośrednio przed snem, a po zastosowaniu nie należy jeść ani pić. W przeciwnym razie preparat należy zastosować ponownie.

Bardzo popularne są także plastry na nos, które delikatnie rozszerzają przewody nosowe, poprawiając w ten sposób pasaż przepływającego powietrza. Po właściwym umieszczeniu na nosie, plastry delikatnie odchylają brzegi nozdrzy, przynosząc długotrwałą ulgę w oddychaniu bez użycia środków farmakologicznych. Warunkują większy przepływ powietrza przez nos aż do 50% Są szczególnie polecane osobom, których problem chrapania związany jest z zatkaniem nosa, spowodowanym na przykład katarem czy zapaleniem zatok przynosowych. Warto wiedzieć, że zastosowanie takich plastrów nie ogranicza się jedynie do problemu chrapania. Warunkują one bowiem wdychanie większej ilości tlenu, co podnosi sprawność organizmu, zmniejsza częstotliwość i nasilenie bólu głowy. Plastry ułatwiające oddychanie produkowane są przez rożne marki m.in. Breathe Right, Air plus, Snoreeze.

W ostatnim czasie w aptekach pojawiło się bardzo wiele preparatów, które mogą zmniejszyć intensywność chrapania, jednakże w niektórych przypadkach ich skuteczność może być niewielka. Istnieją bowiem wskazania do zabiegów laryngologicznych, między innymi operacji w znieczuleniu ogólnym czy zabiegów laserowych. Najnowocześniejszą i najmniej inwazyjną metodą leczenia chrapania jest radiochirurgia, która wykorzystuje fale radiowe, powodujące miejscowe rozgrzanie tkanki, co warunkuje jej usztywnienie. Warto pamiętać, że nie należy bagatelizować problemu chrapania i w każdym przypadku warto skonsultować się z lekarzem specjalistą.

Melatonina w trosce o spokojny sen

Prawidłowy sen jest niezwykle ważny dla zdrowia i dobrego samopoczucia człowieka. Umożliwia regenerację sił, oszczędność energii ze względu na spadek temperatury ciała, nabywanie dystansu do stanów emocjonalnych, a także konsolidację pamięci. Ponadto podczas snu stymulowane są komórki nerwowe, które za dnia są nieużywane, natomiast te, które są eksploatowane za dnia, nocą podlegają procesowi desensytyzacji, czyli udają się na zasłużony odpoczynek.

Kłopoty ze snem polegające na trudnościach w zasypianiu, przebudzeniach nocnych, spłyceniu głębokości snu lub skrócenia jego czasu dotyczą coraz większej liczby osób. Jeśli przyczyną nie są zaburzenia o podłożu emocjonalnym i nerwicowym, może oznaczać to rozregulowanie rytmu dnia i nocy. Sprzyja temu np. praca na nocne zmiany, nieregularny tryb życia lub zmiana stref czasowych, związana z dalekimi podróżami.

Ważnym elementem systemu sygnalizacyjnego godzin dnia i pór roku jest melatonina. Jest to homon syntetyzowany przez szyszynkę, mały gruczoł zlokalizowany w centralnej części mózgu. Melatonina jest istotnym regulatorem snu, ponieważ jej odpowiedni poziom ułatwia zasypianie, a także redukuje ilość wybudzeń w nocy. Wpływa także na zmniejszenie napięcia mięśniowego i częstotliwości uderzeń serca, co sprzyja zapadaniu w głęboki sen.

U człowieka obserwowany jest charakterystyczny dobowy rytm wydzielania melatoniny. Oznacza to, że stężenie hormonu we krwi jest niskie w ciągu dnia, natomiast szczyt osiąga między północą o godziną 2 w nocy. Synteza melatoniny wzrasta także kiedy dzień staje się krótszy, co może tłumaczyć większą senność w okresie jesienno-zimowym.

Z wiekiem synteza melatoniny zmniejsza się, dlatego osoby starsze często miewają problemy ze snem oraz budzą się zbyt wcześnie rano. Stąd wynika szerokie zastosowanie melatoniny u osób w podeszłym wieku.

U ludzi do 30 roku życia nie obserwuje się niedoboru melatoniny, natomiast notowane są opóźnienia szczytu wydzielania tego hormonu o kilka godzin. Dotyczy to zwłaszcza osób które były aktywne w nocy przez pewien okres czasu. Stąd może wynikać zbyt późne zasypianie oraz nadmierna senność w porze rannej.

Wskazania

Melatonina jest wskazana jako środek pomocniczy w leczeniu zaburzeń rytmu snu i czuwania np. związanych ze zmianą stref czasowych (tzw. jet leg) podczas dalekich podróży, zwłaszcza w kierunku wschód-zachód. Lek ułatwia także regulację zaburzeń dobowego rytmu snu i czuwania u pacjentów niewidomych. Ostatnio próbuje się wykorzystać melatoninę u dzieci z zespołem nadpobudliwości ruchowej, cierpiących na bezsenność.

Melatonina nie wykazuje działania uzależniającego. Nie powoduje również objawów ponarkotycznych i utraty pamięci.

Preparaty

Przy zakupie preparatów z melatoniną warto wybrać jej syntetyczną formę. Naturalna bowiem może być zanieczyszczona różnymi substancjami pochodzenia zwierzęcego. Godne polecenia są preparaty, na których widnieje informacja o sprawdze¬niu czystości substancji za pomocą aparatury HPLC .

Melatonina jest dostępna jako lek bez recepty lekarskiej, w dawkach 1mg, 3mg lub 5mg. Trzeba jednak pamiętać, że należy ją dobrać indywidualnie do potrzeb i trybu życia pacjenta, a to wymaga konsultacji z lekarzem. Warto wiedzieć, że pełne działanie melatoniny następuje po upływie minimum 2 tygodni regularnego stosowania.

Lek należy przechowywać w ciemnym i chłodnym miejscu, ze względu na to, iż melatonina jest wrażliwa na światło i ciepło.

Przeciwwskazania

Przeciwwskazania do stosowania melatoniny to ciąża lub planowane zapłodnienie, okres laktacji, depresja, choroby psychiczne, ciężkie alergie, choroby autoimmunologiczne oraz niewydolność nerek.

Kwas hialuronowy – złoty środek?

Kwas hialuronowy to najmodniejsza substancja ostatnich miesięcy. Można ją znaleźć w wielu postaciach leków – w tabletkach, kroplach do oczu i nosa, a nawet w gałkach dopochwowych. Jest składnikiem niektórych kosmetyków, służy także do zabiegów dermatologii estetycznej, wypełniania zmarszczek i powiększania biustu. Zdaję się być zatem substancją o statusie „złotego środka”. Jakie jest jego zastosowanie w lecznictwie?

Kwas Hialuronowy a skóra

Kwas hialuronowy jest naturalnym polisacharydem stanowiący istotny element strukturalny skóry. Odpowiada za wiązanie wody w naskórku, a jedna jego cząsteczka ma zdolność wiązania ok. 250 cząsteczek wody. Przy właściwej ilości kwasu hialuronowego skóra jest dobrze nawilżona, jędrna i elastyczna. Główną przyczyną utraty sprężystości i powstawania zmarszczek u ludzi jest fakt, że w miarę przebiegu procesu starzenia jego zawartość w skórze zmniejsza się, a w wieku ok. 45 lat zaczyna gwałtownie spadać.

Stąd wynika jego szerokie zastosowanie nie tylko w kremach i innych kosmetykach, ale również w roztworach przeznaczonych do zastrzyków. Dostępne są także doustne suplementy diety, zawierające obok kwasu hialuronowego również inne składniki, na przykład: Solgar, Injuv, Hialu-Femin etc. Uzupełniają one naturalny niedobór kwasu hialuronowego, związany ze starzeniem się skóry. Zalecana dawka w suplementacji doustnej to 120 mg dziennie.

Kwas hialuronowy znajduje także zastosowanie w leczeniu atopowego zapalenia skóry. Pacjenci cierpiący na to schorzenie mają anormalną barierę skórną, co przejawia się zwiększoną utratą wody transepidermalnej i ułatwionym dostępem alergenów i mikroorganizmów. Kwas hialuronowy powoduje regeneracje bariery skórnej oraz pomaga przywrócić właściwe nawodnienie warstwy rogowej naskórka, co znacznie łagodzi świąd. Przykładem kremu o takim zastosowaniu jest Atopiclair.

Ponadto kwas hialuronowy daje znakomite rezultaty w przypadkach trudnego gojenia się ran oraz przyspiesza cofanie się zmian potrądzikowych takich jak: plamy, odbarwienia czy nierówności naskórka.

Kwas Hialuronowy a stawy

Kwas hialuronowy jest obecny w stosunkowo wysokim stężeniu w chrząstce stawowej i płynie maziowym. Jego rola polega na zmniejszeniu tarcia poprzez utrzymanie właściwej lepkości płynu. Zmiany zachodzące u chorych na chorobę zwyrodnieniową stawów powodują zmniejszenie ilości kwasu hialuronowego w płynie stawowym i utratę niektórych jego właściwości. Dlatego też służy on do tymczasowego zastąpienia lub uzupełnienia mazi stawowej. Jest szczególnie zalecany u pacjentów cierpiących na bóle i zmniejszenie ruchomości stawów kolanowych i innych, w szczególności dużych stawów narażonych na znaczne obciążenia np. stawów barkowych i biodrowych.

Do ostatnio wprowadzonych metod leczenia należą injekcje dostawowe kwasu hialuronowego o wysokiej masie cząsteczkowej. W badaniach wykazano, iż opóźniają one zmiany strukturalne chrząstki, a także łagodzą ból. Niestety na polskim rynku istotnym ograniczeniem powszechnego zastosowania jest dość wysoka cena preparatów.

Kwas Hialuronowy a błona śluzowa pochwy

Globulki dopochwowe zawierające kwas hialuronowy mają właściwości nawilżające błonę śluzową pochwy. Mogą być stosowane we wszystkich okresach życia kobiety, szczególnie w okresie menopauzy, po porodzie lub podczas laktacji. Łagodzą stany zapalne oraz zmniejszają dyskomfort, spowodowany suchością błon śluzowych. Ponadto są środkiem wspomagającym procesy odnowy w leczeniu stanów atrofii i dystrofii błony śluzowej pochwy. Preparaty dostępne w aptece bez recepty to: Xaluron, Feminella Hyalosoft, Apivaginum oraz Cicatridina.

Kwas Hialuronowy a błona śluzowa nosa

Kwas hialuronowy znajduje także zastosowanie w leczeniu przewlekłych i nawracających nieżytów nosa o podłożu infekcyjnym, a także alergicznym. Ze względu na działanie nawilżające jest wyjątkowo skuteczny w łagodzeniu obrzęku błony śluzowej, suchości i pieczenia. Zapobiega uszkodzeniom nabłonka, którym mogą towarzyszyć krwotoki i strupy. Godne polecania są żele do nosa np. Tonimer.

Kwas Hialuronowy a oko

Kwas hialuronowy występuje naturalnie w ciele szklistym oka, a także jest składnikiem łez. Zakraplanie leków zawierających sole kwasu hialuronowego, czyli hialuronianów powoduje powstanie równomiernego, stabilnego, długo utrzymującego się na powierzchni oka filmu łzowego, który redukuje tarcie podczas mrugania oraz zmniejsza uczucie podrażnienia, wysuszenia i pieczenia. Jest szczególnie zalecane w tzw. zespole suchego oka, spowodowanym najczęściej przebywaniem w klimatyzowanych pomieszczeniach czy długotrwałą pracą obciążającą narząd wzroku np. nieprawidłowym mruganiem związanym z pracą przy komputerze lub prowadzeniu pojazdów. Ponadto krople z hialuronianem można stosować także przy podrażnieniach oka związanych z noszeniem soczewek kontaktowych.

Na rynku dostępnych jest wiele kropli do oczu z kwasem hialuronowym, a wśród nich Oxyal, Visiocare, Hialeye, Hylo-care, Hylo-comod, Biolan, Hyabak i wiele innych. Ciekawym lekiem jest Genteal- krople do oczu w postaci żelu.

Na ratunek zmęczonym oczom

Wzrok to najważniejszy zmysł człowieka. Wielogodzinna praca przy komputerze, długotrwałe prowadzenie pojazdów, czytanie przy nieprawidłowym oświetleniu to tylko niektóre z grzechów popełnianych przez nas na co dzień. Wszystkie te czynniki powodują przemęczenie oczu, co objawia się silnym dyskomfortem i może być przyczyną tzw. zespołu suchego oka.

Stan ten powstaje w następstwie niedostatecznej produkcji łez i zmiany ich składu, w wyniku czego dochodzi do upośledzonej ochrony oczu przed szkodliwym wpływem środowiska i złuszczania się nabłonka rogówki.

Powoduje to wystąpienie charakterystycznych objawów takich jak suchość i pieczenie oraz wrażenie obecności ciała obcego pod powiekami. Ponadto mogą występować: zmęczenie i zaczerwienienie oczu, swędzenie, dolegliwości bólowe oraz uczucie ciężkości powiek. Notowane jest także paradoksalne łzawienie.

Jak radzić sobie z zespołem suchego oka?

Po pierwsze: często mrugaj.
W sytuacjach, w których rzadziej mrugamy, takich jak czytanie, oglądanie telewizji czy praca przy komputerze następuje nasilenie objawów. Podczas sytuacji wysilających wzrok, należy co godzinę popatrzeć w dal lub choćby na minutę zamknąć oczy.

Po drugie: unikaj czynników drażniących.
Należą do nich dym tytoniowy, pył, kurz i suche powietrze. Należy dbać o to, aby w pomieszczeniu, w którym przebywamy, powietrze było świeże. Centralne ogrzewane i klimatyzacja zdecydowanie nie służą naszym oczom. Celem ograniczenia suchości powietrza można stosować specjalne nawilżacze.

Po trzecie: lecz stany zapalne oka.
Najczęstszą przyczyną nabytych zaburzeń filmu łzowego są stany zapalne oka. Profilaktyka zakażeń i skuteczne ich leczenie ogranicza ryzyko wystąpienia zespołu suchego oka. Należy pamiętać, aby podczas zakraplania leku nie dotykać rogówki końcówką kroplomierza. Ponadto krople w opakowaniach wielodawkowych mogą być stosowane tylko przez jedna osobę, gdyż ogranicza to transmisję zakażeń.

Po czwarte: soczewki.
Noszenie soczewek kontaktowych może pogłębić istniejącą suchość oka, dodatkowo pochłaniając wilgoć worka spojówkowego. Jeśli noszenie ich jest nieodzowne warto stosować krople nawilżające, zgodnie z zaleceniami specjalisty. Miękkie soczewki kontaktowe o dużej przepuszczalności dla tlenu i małym współczynniku uwodnienia są najbardziej godne polecenia.

Po piąte: uważaj na krople do oczu.
Krople do oczu mogą zaostrzać postać zespołu suchego oka, zwłaszcza jeśli zawierają konserwanty, które mają potencjalne właściwości drażniące. Wśród nich najbardziej niebezpieczny jest chlorek benzalkoniowy. Zmniejsza on napięcie powierzchniowe i emulguje lipidy filmu łzowego, co może powodować przyspieszenie parowania jego warstwy wodnej.

Po szóste: uzupełniaj niedobory witaminy A.
Klasyczny obraz zespołu suchego oka obserwuje się w przewlekłych niedoborach witaminy A. Powodują one niedostateczną produkcję mucyny w warstwie śluzowej, co przekłada się na upośledzenie nawilżenia nabłonka rogówki.

Leczenie

 • Najpopularniejszą metodą leczenia zespołu suchego oka jest substytucja filmu łzowego, czyli stosowanie tzw. sztucznych łez. Do najczęściej stosowanych preparatów należą: Tears Naturale II, Artelac, Lacrimal, Biolan. W ich skład wchodzą najczęściej pochodne celulozy, zespół polimerów, alkohol poliwinylowy i hialuronian sodu.

• Ze względu na zmniejszenie ryzyka podrażnień warto wybrać krople do oczu pozbawione konserwantów, na przykład HydrABAK, HyABAK, FilmABAK, AllergoCOMOD, HyloCARE itp.

• Stosowanie kropli do oczu w postaci żelu pozwala na zmniejszenie częstości stosowania leków np. Vidisic, Lakripos, Oftagel.

• Wspomagająco często zaleca się stosowanie witaminy A w postaci kropli np, Oculotect.

• Ciekawą alternatywą dla tradycyjnych kropli do oczu są spray’e, które rozpyla się na zamknięte powieki z odległości 10 cm. Przykładem takiego preparatu jest Tears Again, zawierający liposomy, które stabilizują warstwę lipidową filmu łzowego oraz witaminę A i E.

Na koniec warto podkreślić, że przewlekłe leczenie zespołu suchego oka wymaga konsultacji z lekarzem okulistą.