Żuravit Junior

Żuravit Junior to syrop o smaku owoców leśnych, który zawiera wysoko skoncentrowany ekstrakt z żurawiny wielkoowocowej (25:1) standaryzowany na zawartość proantocyjanidyn (PAC), który ułatwia eliminację bakterii E. coli i wspomaga naturalne mechanizmy obronne, przyczyniając się tym samym do oczyszczenia i  ochrony dróg moczowych.

Dawkowanie:

Dzieci powyżej 3 roku życia: 5 ml syropu 1 raz dziennie.
Dorośli: 5 ml syropu 1-2 razy dziennie.

Przeciwwskazania:

Nie stosować u osób uczulonych na którykolwiek ze składników produktu.

Przetestuj wroga! Helicobacter a wrzody

Helicobacer pylori jest to gatunek bakterii bytujących na powierzchni komórek nabłonkowych żołądka pod warstwą śluzu. Przetrwanie w trudnych warunkach w środowisku kwasu solnego warunkuje produkcja ureazy. Enzym ten rozkłada mocznik do dwóch cząsteczek amoniaku, neutralizując kwaśne środowisko. U gospodarza powoduje ponadto destrukcję i rozpad komórek nabłonkowych oraz stopniowe niszczenie warstwy śluzowej. Jej brak umożliwia kontakt pepsyny – enzymu trawiącego białko z komórkami wyścielającymi nabłonek. W wyniku tego powstają nadżerki, które są początkowym stadium wrzodów. Czytaj dalej

Miejscowe leczenie łuszczycy

Łuszczyca jest uwarunkowaną genetycznie, niezakaźną, przewlekłą chorobą, charakteryzującą się nawrotowym przebiegiem z okresami ustępowania i zaostrzania objawów takich jak rumień i wykwity wyraźnie odgraniczone od zdrowej skóry. W obrębie tej jednostki chorobowej rozróżnia się kilka postaci klinicznych w zależności od charakteru i nasilenia ognisk zapalnych oraz ich lokalizacji na ciele. Zmiany o charakterze łuszczycowym dotyczą najczęściej skóry łokci i kolan oraz owłosionej skóry głowy. Czasem obejmują także płytki paznokciowe i wyjątkowo rzadko błony śluzowe. Istotą choroby jest wzmożona liczba podziałów komórkowych w warstwie podstawnej naskórka oraz nieprawidłowy i przyspieszony cykl dojrzewania keratynocytów, czyli komórek naskórka.

Przyczyna choroby jest wciąż nieznana, dlatego proces leczenia ma charakter objawowy. W terapii łuszczycy stosuje się leki miejscowe, fototerapię oraz leczenie ogólne. U około 65% pacjentów do znacznej redukcji objawów wystarcza leczenie miejscowe. W tym celu stosuje się różnego rodzaju maści i płyny do użytku zewnętrznego. Maja one na celu złuszczenie zrogowaciałego naskórka i ograniczenie proliferacji, czyli nadmiernych podziałów keratynocytów oraz zmniejszenie stanu zapalnego.

Podstawą leczenia zewnętrznego jest usunięcie łuski, do czego służą preparaty keratolityczne. Wśród nich najczęściej stosowany jest kwas salicylowy w stężeniach 5-10%. Złuszczenie zewnętrznej grubej warstwy naskórka jest bardzo istotne, ze względu na to, iż uniemożliwia ona dotarcie leków do głębszych warstw naskórka i skóry właściwej, gdzie toczy się proces chorobowy. Z tego względu kwas salicylowy łączony jest z różnymi lekami m.in. glikokortykosteroidami. Szczególnie godne polecenia są połączenia kwasu salicylowego z mocznikiem. Substancja ta wpływa bowiem na zatrzymanie wody w warstwie rogowej naskórka. Przykładowe preparaty to: Salicylol, Keratolit, Hasceral.

Kolejną grupą leków stosowanych miejscowo są glikokortykosteroidy, a wśród nich m.in.: flumetazon, betametazon, klobetazol. Mimo częstych powrotów zmian łuszczycowych po zakończeniu kuracji i wielu działań niepożądanych występujących podczas stosowania, leki te są wciąż najczęściej stosowane w terapii łuszczycy. Mogą być aplikowane jedynie na niewielkie i zadawnione ogniska. Zaleca się naprzemienne stosowanie z innymi lekami do stosowania miejscowego, ze względu na słabnącą wrażliwość zmian zapalnych na dany lek.

W leczeniu łuszczycy dużą rolę odgrywają także pochodne witaminy D – kalcytriol, kalcypotriol i takacytol. Ich działanie polega na hamowaniu nadmiernej proliferacji komórek skóry. Działają przeciwzapalnie hamując gromadzenie neutrofilów i limfocytów T w skórze. Wykazano, że kalcytriol nie powoduje istotnych działań niepożądanych, nawet w przypadku stosowania go na rozległe powierzchnie skóry. Należy jednak pamiętać, że leki z tej grupy nie powinny być stosowane u pacjentów z zaburzeniami gospodarki wapniowo – fosforanowej.

Tazaroten jest to pierwszy retinoid wprowadzony do miejscowego leczenia łagodnej i średnio nasilonej łuszczycy. Lek jest dostępny w postaci żelu w dwóch stężeniach 0,05% i 0,1%. Działa poprzez normalizację procesu proliferacji i różnicowania keratynocytów. Niewątpliwą zaletą jest stosowanie go tylko raz dziennie.

Zupełną nowością w terapii łuszczycy jest stosowanie cyjanokobalaminy, czyli witaminy B12 w postaci maści. Na polskim rynku dostępny jest tylko jeden preparat o takim składzie – Mavena B12 (dawna nazwa – Regividerm). Cyjanokobalamina jest skuteczna w leczeniu niebakteryjnych zapaleń skóry takich jak łuszczyca czy atopowe zapalenie skóry.

Najstarszą grupą leków stosowanych w leczeniu łuszczycy są dziegiecie i smoły. Substancje te otrzymuje się w procesie suchej destylacji takich materiałów jak drewno rożnych rodzajów drzew np. brzozy, sosny, buku lub węgla kamiennego. Ich stosowanie zmniejsza odczyn zapalny poprzez hamowanie procesów oddychania tkankowego i redukcję podziałów komórkowych. Ponadto wykazują właściwości antyseptyczne i bakteriobójcze. Niestety ze względu na nieprzyjemny zapach i trudne do usunięcia zabrudzenia nie są chętnie stosowane przez pacjentów. Mogą także powodować podrażnienia skóry, dlatego też na początku zalecane jest rozrzedzanie preparatów tego typu z innym obojętnym nośnikiem np. maścią cholesterolową. Podrażnienia nasilają się zwłaszcza po bezpośredniej ekspozycji na światło słoneczne, dlatego też w trakcie stosowania należy unikać kontaktu miejsc objętych leczeniem z promieniowaniem słonecznym. Przykładowe maści to Delatar oraz Psorisan z dodatkiem tlenku cynku i kwasu salicylowego. Szampony z dodatkiem dziegci są zalecane w leczeniu łuszczycy owłosionej skóry głowy. Dostępne są następujące preparaty: Freederm Tar, Denorex, Polytar i inne.

W leczeniu ognisk zapalnych łuszczycy należy także pamiętać o terapii wspomagającej. Z uwagi na suchość skóry zalecane jest jej częste nawilżanie i natłuszczanie, najlepiej za pomocą maści z alantoiną lub dermokosmetyków. Wskazane są także zabiegi balneoterapeutyczne.

Opaski przeciw komarom

Czasy, kiedy walkę odstraszania komarów i innych uciążliwych owadów prowadzoono za pomocą płynów, spray’ów, kremów i żeli, które należało regularnie nanosić na skórę bezpowrotnie minęły! Nowoczesnym rozwiązaniem problemów ukąszeń są elastyczne opaski, które eliminują ten problem sezonu letniego. Dzięki innowacyjnej formie są niesamowicie praktyczne i łatwe w użyciu.

Jak to działa?

Opaski, wykonane najczęściej z silikonu, nasączone są olejkiem eterycznym, który skutecznie odstrasza owady m.in. komary, kleszcze, muszki.

Olejek otrzymywany jest z rośliny nazywanej trawą cytrynową lub cytronellą (Cymbopogon winterianus). W jego skład wchodzą głównie: geraniol, citronellal i citronellol.

Olejek jest w pełni bezpiecznym, atestowanym środkiem naturalnym o potwierdzonej skuteczności.

Opaskę można nosić na nadgarsteku lub kostce albo przymocować do różnego rodzaju przedmiotów np. do poręczy wózka dziecięcego czy ubrania.

Inne zalety:

  • Zapach opasek jest przyjemny dla ludzi
  • Produkty tego typu nie zawierają żadnych alergizujących i drażniących substancji. Nie stwierdzono właściwości uczulających nawet u osób o wrażliwej skórze.
  • Większość dostępnych na rynku opasek jest odporna na wodę.
  •  Mogą być używane przez dzieci od 3 roku życia (warto jednak sprawdzić informację na opakowaniu poszczególnych opasek).
  • Dostępne są różne wzory opasek w kilku kolorach, w tym także wersje odblaskowe dla pieszych poruszających w nocy.
  • Wielkość opasek jest regulowana.

Opaski dostępne na rynku: Mosquito-Band, Bugslock, Mosbito, Mosquito Repellent, Etero, Komar Stop

Na co zwrócić uwagę przy zakupie?

Opaski w zależnośći od producenta zawierają różne ilości olejków eterycznych, co ściśle wiąże się z przydatnością produktu po pierwszym użyciu np. opaska firmy Mosquito-Band działa około 48 godzin, Etero do 72 gozin, Mosbito przez okres 5 dni, Bugslock przez 10 dni, a Mosquito Repellent i Komar stop nawet od 4 do 5 tygodni. Te ostatnie opaski zaopatrzone są ponadto w 5-cio stopniowy regulator emitowania zapachu. W zależności od potrzeb, należy przekłuć opaskę 1 do 5 razy w odpowiednim miejscu w celu uwolnienia olejków eterycznych.

 Aby przedłużyć okres przydatności do użycia, po skończonym użytkowaniu opaskę należy włożyć z powrotem do opakowania, tak aby ograniczyć prowanie olejków eterycznych.

Dziurawiec na jesienną melancholię

Sezonowym okresom pogorszenia pogody, takim jak czasjesienno-zimowy często towarzyszy stan obniżonego nastroju z wieloma różnorodnymi objawami. Należą do nich: smutek, apatia, brak motywacji do działania, niepokój, uczucie zmęczenia i wyczerpania oraz zaburzenia snu. Stosując środki pochodzenia naturalnego można przywrócić dobry nastrój i pomóc w utrzymaniu równowagi emocjonalnej.

Najpopularniejszą rośliną, z której pozyskiwane są wyciągi o udokumentowanym działaniu antydepresyjnym jest dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum), występujący pospolicie na obszarze prawie całego naszego kraju. Jest to gatunek znany od starożytności i szeroko stosowany dzięki swoim właściwościom leczniczym.

Wyciągi wodne z dziurawca mają działanie rozkurczające, żółciopędne i żółciotwórcze. Stosowane są głównie w schorzeniach wątroby i dróg żółciowych. Natomiast wyciągi alkoholowe i olejowe zawierają inne frakcje związków czynnych, które są bezpośrednio odpowiedzialne za działanie przeciwdepresyjne.

Dlatego też np. napary czy odwary z dziurawca nie są skuteczne w przypadku obniżonego samopoczucia, gdyż substancje odpowiedzialne za działanie antydepresyjne są lipofilowe i  nie rozpuszczają się w wodzie.

Wyciągi alkoholowe i olejowe zawierają hyperycynę i związki pokrewne, pochodne floroglucyny (hyperforynę i adhyperforynę) oraz ksantony i flawonoidy, a wśród nich amentoflawon. Mechanizm antydepresyjnego działania hiperycyny polega na blokowaniu enzymu – monoaminooksydazy, odpowiedzialnego miedzy innymi za rozkład serotoniny, której to niedobory są jedną z poznanych do tej pory przyczyn powstawania depresji. Hiperforyna zwiększa koncentrację noradrenaliny, dopaminy i serotoniny w ośrodkowym układzie nerwowym. Amentoflawon z kolei wykazuje działanie przeciwlękowe.

Badania dowodzą, że w lekkiej i umiarkowanej depresji wyciąg z dziurawca jest równie skuteczny jak środki chemiczne. Jego niewątpliwą zaletą jest też fakt, że ma dużo mniej działań niepożądanych w porównaniu do syntetycznych leków przeciwdepresyjnych.

W łagodnych stanach depresyjnych można sięgnąć po środki zawierające wyciągi z ziela dziurawca. Są one dostępne bez recepty lekarskiej.

Przy zakupie warto zwrócić uwagę na to, czy lek zawiera ekstrakt z ziela dziurawca, czy samo ziele. Ważna jest także ilość ekstraktu w 1 tabletce, np. preparat Deprim forte zawiera 425mg ekstraktu w 1 tabletce, Silenil 300mg, Remotiv 250mg, Apatinac 184mg, Hypercaps 160mg, Perhip 137mg, a Deprim 60mg. Zalecana ilość wyciągu to 300-425mg dziennie. Kupując preparat o większej ilości wyciągu zmniejszamy ilość tabletek przyjmowanych na dobę, co często jest bardziej ekonomiczne. Mniej godne polecenia są preparaty zawierające sproszkowane ziele np. Depresplant czy Hyperherba. Na rynku dostępne są także płyny doustne z wyciągiem z dziurawca np. Tinctura Hyperici, Intractum Hyperici.

Należy pamiętać, że pierwsze korzystne efekty lecznicze występują po 10 – 14 dniach regularnego zażywania. Zalecany czas kuracji to minimum 4 tygodnie. Dlatego warto być w trakcie leczenia konsekwentnym.

Przyjmowanie wyciągów z dziurawca może powodować działania niepożądane, na przykład fotouczulające, co prawda rzadko i tylko przy zastosowaniu dużych dawek, jednakże podczas kuracji nie zaleca się ekspozycji skóry na słońce, ze względu na możliwość powstania poparzeń słonecznych.

Wykazano również, że przyjmowanie hiperycyny prowadzi do przyspieszenia metabolizmu innych leków, m.in. doustnych preparatów antykoncepcyjnych, beta-adrenolityków stosowanych w nadciśnieniu, co może obniżyć ich skuteczność. Dlatego przed rozpoczęciem terapii należy poradzić się farmaceuty, informując o przyjmowanych lekach.

Jesień nie musi być okresem obniżonego samopoczucia, a z tak zwaną depresją sezonową można sobie poradzić. Pokonywanie przygnębienia, chandry i smutku jest dużo prostsze po kuracji wyciągiem z dziurawca. Należy jednak pamiętać, że nasilające się lub przedłużające stany depresyjne mogą być bardzo niebezpieczne i wówczas należy zasięgnąć porady lekarskiej.

ZIAJA MED- krem redukujący podrażnienia

ZIAJA MED – Kuracja łagodząca zmiany trądzikowe – krem redukujący podrażnienia

Lekka emulsja nawilżająca przeznaczona dla osób z problemami skórnymi i trądzikiem różowatym. Zmniejsza nadreaktywność gruczołów łojowych, działa rozjaśniająco na naskórek i zapobiega zmianom grudkowo-krostkowym. Czytaj dalej

Na kłopoty z chrapaniem…

Chrapanie osoby, która śpi obok, niejednokrotnie spędza sen z powiek ludziom w bliskim otoczeniu. Nieprzespane noce, irytacja i zmęczenie… Zamiast bezczynnie czekać lub złościć się na partnera warto postarać się mu pomóc, bo taka przypadłość często może oznaczać kłopoty ze zdrowiem.

Chrapanie jest bez wątpienia uciążliwe, ale niewiele osób zdaje sobie sprawę, że jest również niebezpieczne dla zdrowia. Może powodować zwężenie, a nawet chwilową całkowitą niedrożność górnych dróg oddechowych, co prowadzi do obturacyjnego bezdechu sennego. Konsekwencją tego jest mniejszy przepływ powietrza do płuc i niedotlenienie organizmu. Jeśli dotyczy ważnych dla życia organów między innymi serca i mózgu, może być bardzo groźne i sprzyjać licznym chorobom, takim jak choroba wieńcowa, zawał, udar, czy nadciśnienie tętnicze.

Jak powstaje dźwięk chrapania?

Chrapanie powstaje najczęściej na skutek drgania miękkiej części podniebienia. W czasie snu mięśnie podniebienia rozluźniają się, język zapada się do tyłu, przez co dochodzi do zwężenia przestrzeni gardła. To sprawia, że powietrze z trudem przeciska się w głąb, wiruje i wywołuje charakterystyczny efekt dźwiękowy.

Pomoc z apteki

W aptekach można dostać wiele preparatów redukujących częstotliwość i nasilenie wibracji, powodujących chrapanie. Występują w różnej postaci, na przykład plastrów na nos, aerozoli do nosa lub gardła oraz listków doustnych. Dobór odpowiedniego preparatu zależy od osobniczej preferencji danej formy leku.

Wśród produktów dostępnych w aptece na uwagę zasługują aerozole, które dzięki specjalnemu aplikatorowi podawane są bezpośrednio na błony śluzowe jamy ustnej i gardła. Gwarantuje to osiągnięcie maksymalnego efektu terapeutycznego. Na rynku znajduje się kilka preparatów tego typu, które różnią się składem, choć zasada ich działania jest bardzo zbliżona.

Podstawowym składnikiem aerozoli do gardła są substancje o właściwościach hydrokoloidów. to znaczy pęczniejące pod wpływem wody. Tworząc roztwory koloidalne i hydrozole pokrywają i nawilżają tkanki miękkie, co sprawia że powietrze nie wywołuje wibracji, powodującej chrapanie. Pełnią także funkcję osłonową i ochronną. Do substancji o charakterze hydrokoloidów należą karageniany, czyli mieszanina naturalnych polisacharydów, których źródłem są glony z rodzin Gigartinaceae, Solieriaceae oraz Hypneaceae oraz guma ksantanowa, polisacharyd otrzymywany przez fermentację substratu węglowodanowego przez bakterie Xanthomonas campestris, o doskonałych właściwościach powlekających.

W składzie aerozoli znajdują się także substancje pomocnicze na przykład epikuron, czyli 3-sn-fosfatydylocholina, pozyskiwana z nasion soi, olejki eteryczne, między innymi z mięty pieprzowej, który poprawia przepływ powietrza oraz witamina E i hialuronian sodu, które mają właściwości nawilżające i zwiększają napięcie tkanek gardła, co daje uczucie dodatkowego komfortu.

Użycie aerozolu jest bardzo wygodne i proste. Przed zastosowaniem należy wstrząsnąć pojemnikiem kilkakrotnie, prysnąć do jamy ustnej i gardła od 4 do 6 razy i połknąć. Preparat należy stosować bezpośrednio przed snem, a po zastosowaniu nie należy jeść ani pić. W przeciwnym razie preparat należy zastosować ponownie.

Bardzo popularne są także plastry na nos, które delikatnie rozszerzają przewody nosowe, poprawiając w ten sposób pasaż przepływającego powietrza. Po właściwym umieszczeniu na nosie, plastry delikatnie odchylają brzegi nozdrzy, przynosząc długotrwałą ulgę w oddychaniu bez użycia środków farmakologicznych. Warunkują większy przepływ powietrza przez nos aż do 50% Są szczególnie polecane osobom, których problem chrapania związany jest z zatkaniem nosa, spowodowanym na przykład katarem czy zapaleniem zatok przynosowych. Warto wiedzieć, że zastosowanie takich plastrów nie ogranicza się jedynie do problemu chrapania. Warunkują one bowiem wdychanie większej ilości tlenu, co podnosi sprawność organizmu, zmniejsza częstotliwość i nasilenie bólu głowy. Plastry ułatwiające oddychanie produkowane są przez rożne marki m.in. Breathe Right, Air plus, Snoreeze.

W ostatnim czasie w aptekach pojawiło się bardzo wiele preparatów, które mogą zmniejszyć intensywność chrapania, jednakże w niektórych przypadkach ich skuteczność może być niewielka. Istnieją bowiem wskazania do zabiegów laryngologicznych, między innymi operacji w znieczuleniu ogólnym czy zabiegów laserowych. Najnowocześniejszą i najmniej inwazyjną metodą leczenia chrapania jest radiochirurgia, która wykorzystuje fale radiowe, powodujące miejscowe rozgrzanie tkanki, co warunkuje jej usztywnienie. Warto pamiętać, że nie należy bagatelizować problemu chrapania i w każdym przypadku warto skonsultować się z lekarzem specjalistą.